ای بلبلِ روح مبتلا مانده‌ای
کاندر پی این دام بلا مانده‌ای
خو کرده‌ای اندر قفس خانهٔ تنگ
وآگاه نه‌ای کز که جدا مانده‌ای
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ای بلبلِ روح مبتلا مانده‌ای
کاندر پی این دام بلا مانده‌ای
خو کرده‌ای اندر قفس خانهٔ تنگ
وآگاه نه‌ای کز که جدا مانده‌ای
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بلبل روح اشاره می‌کند که درگیر مشکلات و دردهاست و در دام بلا گرفتار است. این روح به حالت قفس‌گونه‌ای عادت کرده و از شرایط خود آگاه نیست. او نمی‌داند که از چه چیز یا کسی جدا مانده و در حقیقت، گرفتار محدودیت‌هایی است که بر او تحمیل شده است.
هوش مصنوعی: ای بلبل، تو که گرفتار درد و رنج هستی، در جست‌وجوی این دام و مشکل به دام افتاده‌ای.
هوش مصنوعی: تو به زندگی در این قفس تنگ عادت کرده‌ای و نمی‌دانی که از چه کسی و چه چیزی جدا شده‌ای.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.