یارب چو به صد زاری زار آمده‌ایم
گر عفو کنی امیدوار آمده‌ایم
وز بی‌شرمی خویشتن پیش درت
تشویرْ خوران و شرمسار آمده‌ایم
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
یارب چو به صد زاری زار آمده‌ایم
گر عفو کنی امیدوار آمده‌ایم
وز بی‌شرمی خویشتن پیش درت
تشویرْ خوران و شرمسار آمده‌ایم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر به درگاه خداوند دعا می‌کند و از او درخواست عفو و بخشش می‌کند. او از وضعیت زاری و شرمساری خود به خاطر گناهانش سخن می‌گوید و به امید رحمت الهی به درگاه خدا آمده است. این شعر حال و هوای توبه و طلب Forgiveness را به تصویر می‌کشد.
هوش مصنوعی: ای پروردگار، ما با دل‌شکسته و خیلی نالان به درگاه تو آمده‌ایم، اگر تو ما را ببخشی، به تو امیدواریم.
هوش مصنوعی: ما از بی‌شرمی خودمان، با چهره‌ای شرمگین و نادم، به درگاه تو آمده‌ایم.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.