ای آن که کمال خرده دانان دانی
خاصیّتِ پیران و جوانان دانی
گر در وصفت زبانم از کار بشد
دانم که زبان بی‌زبانان دانی
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ای آن که کمال خرده دانان دانی
خاصیّتِ پیران و جوانان دانی
گر در وصفت زبانم از کار بشد
دانم که زبان بی‌زبانان دانی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به تماشای عظمت و کمال خداوند می‌پردازد و به او خطاب می‌کند. او بیان می‌کند که حتی اگر نتواند به درستی ویژگی‌های خداوند را توصیف کند، خداوند از حال و درون همه آگاه است و از جزییات زندگی انسان‌ها باخبر است. در واقع، شاعر بر یگانگی و علم بی‌نهایت خدا تأکید می‌کند.
هوش مصنوعی: ای کسی که به خوبی می‌دانی که نواقص و محدودیت‌های خرده‌دانان چیست و خصوصیات و ویژگی‌های پیران و جوانان را می‌شناسی.
هوش مصنوعی: در وصف تو، زبانم از کار افتاده است و می‌دانم که انسان‌ها بدون زبان هم می‌توانند احساساتشان را بیان کنند.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
آنی تو که حال ناتوانان دانی
احوال درون خسته جانان دانی
افتاده به بیزبانیم کار اما
شادم که زبان بی‌زبانان دانی
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.