|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
|
پیشخان کاربر
|
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به تشبیه ازل به کمان میپردازد که تیرهای آن هر لحظه روان هستند. او بیان میکند که تیرها در مسیر درست، نشانه خیر و لطف خداوند هستند، در حالی که تیرهایی که نادرست پرتاب میشوند، مورد نفرین قرار میگیرند. این تمثیل بیانگر تأمل شاعر در تقدیر و سرنوشت انسانی است و حسی از نگرانی و اندوه را در او ایجاد کرده است.
هوش مصنوعی: بزرگی گفت که ازل مانند یک کمان است و هر لحظه هزاران تیر از آن پرتاب میشود.
هوش مصنوعی: از سوی دیگر، همیشه جایی برای هدف وجود ندارد، نه از این طرف و نه از آن طرف راهی برای رسیدن به آن نیست.
هوش مصنوعی: هر دانشی که به دنبال آن میروی، به دلیل اراده و خواست توست. هرچیزی که به سمت تو میآید، نتیجه توجه و خواست خودت است.
هوش مصنوعی: هر تیر که از راه منحرف شود، بر آن نفرین نازل میشود.
هوش مصنوعی: از این وضعیت عجیبی که دارم، بیشتر از این نمیتوانم بگویم؛ دلم به گونهای غمگین و پُر از خون شده که حالتی دیگر پیدا کردهام.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.