چو بود آن شیخ سالی شصت هفتاد
ز بعد آن مگر در نزع افتاد
یکی گفت «ای بدان عالم قدم‌زن
کجا دفنت کنم؟ جایی رقم زن»
چنین گفت او که من شوریده‌ایمان
نخواهم در بر ِ جمعی مسلمان
چو من نور مسلمانان ندارم
به گورستان دین داران چه کارم؟
نمی‌خواهم جهودان نیز هم‌بَر
که بیزار‌ست از ایشان پیمبر
میان این دو گورستان زمینم
به‌دست آور که من زان نه، نه زینم
مرا نه در مسلمانی قدم بود
نه در راه جهودی نیز هم بود
میان این و آن باید چنین کس
که تا خود حال چون گردد ازین پس
نرفتی یک قدم این راه آخر
کجا بودی تو چندین‌گاه آخر
نداری هیچ کاری کارت آنجاست
به ره بر عقبهٔ بسیارت آنجاست
نه چندان عقبه در پیش‌ست آنجا
که هرگز روی انجام‌ست آنجا
ازین وادی که در وی بیم جان است
اگر خونی شود جان جای آن است
چه دریایی‌ست این در جان پدیدار
نه سر پیدا و نه پایان پدیدار
هزاران دل اگر خون شد درین راه
ولی زان جمله جانی نیست آگاه
که می‌داند که هر دل چون چراغی؟
چه سودا می‌پزد در هر دماغی؟
همی هر لحظه غم بیش‌ست ما را
ازین راهی که در پیش‌ست ما را
چراغ نورِ ایمان بر سر راه
چه سازی گر فرو میرد به ناگاه؟
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این حکایت، پیرمردی در آستانه مرگ، دلش نمی‌خواهد در مقبره مسلمانان دفن شود، زیرا خود را شایسته آن نمی‌داند و از یهودیان هم بیزار است. او خواستار آن است که میان دو گورستان دفن شود تا نه به جمع مسلمانان تعلق داشته باشد و نه به یهودیان. پیر اظهار می‌کند که در اواخر عمر خود، هیچ قدمی در راه حقیقت برنداشته و حالا به دنبال درکی از مسیر خود است. او به چالش‌های روحانی و اخلاقی در زندگی اشاره می‌کند و بر این باور است که دل‌های انسان‌ها در حال غمگینی هستند که این مسیر پرمشقت را طی می‌کنند.
هوش مصنوعی: وقتی آن شیخ به سال‌های شصت یا هفتاد زندگی‌اش رسید، آیا بعد از آن در حال مرگ و درد رنج نمی‌افتاد؟
هوش مصنوعی: یکی از حاضران به آن شیخ گفت: «ای عالم بزرگ، کجا می‌خواهی دفن شوی؟ محلی را مشخص کن تا برایت تعیین کنیم.
هوش مصنوعی: او چنین گفت که من در احوالی آشفته هستم و نمی‌خواهم در کنار جمعی از مسلمانان دفن شوم.
هوش مصنوعی: من خودم نور ایمان مسلمانان را ندارم، پس در گورستان مؤمنان چه نیازی به دفن شدن دارم؟
هوش مصنوعی: من نمی‌خواهم که یهودیان نیز در کنار من دفن شوند، زیرا پیامبر اسلام از آنها بیزار است.
هوش مصنوعی: به من اجازه بدهید که در بین این دو گورستان دفن شوم، زیرا نه تعلقی به قوم یهود دارم و نه به مسلمانان.
هوش مصنوعی: من نه به دین اسلام تعلق دارم و نه به دین یهود، بلکه به هیچ‌یک از این دو راه پایبند نیستم.
هوش مصنوعی: کس باید در میان این دو راه (مسلمان و یهودی) قرار گیرد که حال خود را به خوبی بشناسد و بداند که از این پس حالش چگونه خواهد شد.
هوش مصنوعی: تو حتی یک قدم هم در این مسیر نرفته‌ای، پس در پایان کجا بوده‌ای و در این مدت کجا سیر کرده‌ای؟
هوش مصنوعی: تو هیچ کار مفیدی انجام نمی‌دهی و باید بدانی که مقصد اصلی‌ات در آن طرف راه است، جایی که در انتهای مسیر قرار دارد.
هوش مصنوعی: در جایی که هنوز چیزی از زندگی در پیش نیست، در واقع جایی وجود ندارد که انجام کار یا رسیدن به هدفی در آن ممکن باشد.
هوش مصنوعی: در این وادی که خطر مرگ در آن وجود دارد، اگر هم کسی جان خودش را از دست بدهد، باید از او در این‌جا خون بگیرد و آن جان را در جایش قرار دهد.
هوش مصنوعی: این در درون انسان، مثل دریا عظیم و بی‌پایانی است که نه شروعش معلوم است و نه انتهایش. این عمق و گستردگی نشان‌دهندهٔ پیچیدگی‌های روح و روان انسان است.
هوش مصنوعی: اگر هزاران دل هم در این مسیر داغدار و غمگین شوند، اما از بین آنها هیچ‌کس از حقیقت و واقعیت آگاه نیست.
هوش مصنوعی: هیچ کس نمی‌داند که هر قلب همچون چراغی در روشنایی و تاریکی چگونه احساسات و آرزوها را پرورش می‌دهد. هر کس در ذهن خود افکار و خیالات متفاوتی دارد که در هر لحظه در حال شکل‌گیری است.
هوش مصنوعی: ما هر لحظه بیشتر از قبل غمگین هستیم به خاطر این مسیری که پیش رو داریم.
هوش مصنوعی: اگر روشنایی ایمان در مسیر زندگی ناگهان خاموش شود، چه باید کرد؟
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.