عزم عشق دلستانی داشتم
وقف کردم نیم جانی داشتم
صد هزاران سود کردم در دو کون
گر ز عشق تو زیانی داشتم
چون شدم با عشق رویش همنفس
هر نفس تازه جهانی داشتم
در صفات روی چون خورشید او
سر مگر بر آسمانی داشتم
لیک چون رویش بدیدم ذره‌ای
گنگ گشتم گر زبانی داشتم
مدتی پنداشتم کز وصل او
یا نصیبی یا نشانی داشتم
چون نگه کردم همه پندار بود
یا خیالی یا گمانی داشتم
با سر هر موی زلفش تا ابد
سرگذشت و داستانی داشتم
لیک دل پرغصه رفتم زیر خاک
قصهٔ دل چون نهانی داشتم
خواستم تا راز خود پنهان کنم
هر سرشکی ترجمانی داشتم
چون ندیدم خویش را در خورد او
این مصیبت هر زمانی داشتم
موج می‌زد درد و زاری چون رباب
گر رگی بر استخوانی داشتم
بر تن عطار هر مویی که بود
در خروشی و فغانی داشتم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از عشق و احساسات عمیق خود سخن می‌گوید و به عواقب عشق می‌پردازد. او از عزم و تلاشش برای رسیدن به معشوق سخن می‌گوید و این که در مقابل عشقش حاضر بوده تا نیم جانی را فدای او کند. عشق او به معشوق به حدی است که هر نفس او دنیایی تازه می‌آفریند و زیبایی‌های او را همچون خورشید توصیف می‌کند. با این حال، وقتی که به معشوق می‌نگرد، احساس عدم توانایی در بیان عشقش را دارد و غم و درد ناامیدی را با خود حمل می‌کند. در نهایت، شاعر به این نتیجه می‌رسد که تمام آرزوهایش فقط خیالی بیش نبوده و دلش همچنان در غم و اندوه باقی مانده است.
هوش مصنوعی: من تصمیم داشتم که برای عشق تو تلاش کنم و بخشی از جانم را وقف آن کردم.
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر می‌گوید که اگرچه برای عشق تو در این دنیا و آن دنیا (دو کون) سختی‌ها و زیان‌هایی را متحمل شده، اما در مقابل به اندازهٔ صد هزار سود و منفعت کسب کرده است.
هوش مصنوعی: وقتی که به عشق چهره‌اش آشنا شدم، در هر نفس زندگی تازه‌ای پیدا کردم.
هوش مصنوعی: وقتی به صفات چهره‌اش می‌نگرم، مانند نورخورشید درخشان است، اما ای کاش بر آسمان قرار داشتم تا بتوانم او را از نزدیک ببینم.
هوش مصنوعی: اما زمانی که روی او را دیدم، آن قدر شگفت‌زده و حیران شدم که اگر زبانی داشتم، قادر به بیان احساساتم نمی‌بودم.
هوش مصنوعی: مدتی فکر می‌کردم که از وصل او چیزی به من رسیده، مثل بهره‌ای یا نشانه‌ای.
هوش مصنوعی: وقتی به گذشته نگاه کردم، متوجه شدم که همه‌ی آن چیزها که فکر می‌کردم واقعی هستند، فقط توهم یا خیال و گمان بوده‌اند.
هوش مصنوعی: با هر strand از موی زلف معشوق، داستان و خاطراتی برای همیشه داشتم.
هوش مصنوعی: اما با این حال، دل مملو از غم من به زیر خاک رفت، در حالی که داستان دل و احساساتم را به‌صورت پنهانی در دل داشتم.
هوش مصنوعی: خواستم راز دل را مخفی نگه‌دارم، اما هر قطره اشک من نشان‌دهندهٔ آن راز بود.
هوش مصنوعی: هرگاه خودم را در آنگونه که باید باشم، نمی‌دیدم، این درد و مصیبت برایم همیشه موجود بود.
هوش مصنوعی: درد و ناله‌ام مانند صدای رباب (ساز موسیقی) به شدت افزایش می‌یافت اگر بر اندوه یا رنجی دردناک می‌افزودم.
هوش مصنوعی: عطار در این بیت بیان می‌کند که هر مویی که بر بدنش بود، به نشانه‌ای از درد و رنج او تبدیل شده و او همیشه در حال گریه و فغان بود.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
راه توحید عیانی داشتم
گنج اسرار نهانی داشتم
من هم آنجا آشیانی داشتم
مهر و یار مهربانی داشتم
گلعذاران گلستانی داشتم
بلبلان من هم فغانی داشتم
برق میآید بطوف بوستان
کاش منهم آشیانی داشتم
وصف میکردیم هر یک از گلی
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.