نخستین قسم را گویند ارادت
که بستانند از اهل سعادت
چنین خرقه ز دست شیخ پوشند
بجان در راه تعظیمش بکوشند
ز دست هیچکس پوشید نتوان
چنین خرقه یقین در راه اخوان
بترک اسم دارد قسم ثانی
چو درویشی همی باید که دانی
ز دست هر که نیکو حال باشد
عدوی نفس و جاه و مال باشد
توان پوشیدن و شاید نگهداشت
فتوح روزگار خویش انگاشت



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به مفهوم خرقه ارادت اشاره میکند و آن را به دو قسم تقسیم میکند. قسم اول ارادت به افرادی است که اهل سعادت هستند و خرقه را از دستان شیخ میپوشند، با تلاش و احترام به او. قسم دوم به درویشی مربوط میشود که باید از کسی که حال نیکو دارد خرقه را بپوشد و از دشمنی با نفس و دنیا دوری کند. در اینجا، پوشیدن خرقه به معنای حفظ و نگهداری از ارزشها و ظرفیتهای خود در مسیر رشد و موفقیت در زندگی است.
هوش مصنوعی: اولین قسم و عهد را ارادت مینامند، که از افراد خوشبخت و موفق گرفته میشود.
هوش مصنوعی: این متن به اهمیت و ارزش تقدیری که برای یک شخصیت معنوی یا مذهبی قائل هستند، اشاره میکند. مردم به خاطر احترام به او و تلاش برای ارج نهادن به مقامش، حتی لباسهای خاصی که به او نسبت داده میشود را بر تن میکنند. آنها در راه بزرگداشت و احترام به این شخصیت تلاش میکنند.
هوش مصنوعی: هیچکس نمیتواند مثل این خرقهی یقین را در مسیر برادران پنهان کند.
هوش مصنوعی: نامی نکو دارد آن کسی که در ماهیت و حقیقتش باید بر دوش درویشی آگاه باشد.
هوش مصنوعی: آدمی که در وضعیت خوبی قرار دارد، باید از دشمنی با نفس خودش، همچنین از حرص به شهرت و ثروت دوری کند.
هوش مصنوعی: توانایی لباس پوشیدن و شاید نگه داشتن موفقیتهای زندگیات را در ذهن خود تصور کن.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.