خون خواجه کعبه است و نان او بیت‌الحرام
نیک بنگر تا به کعبه جز به رنج تن رسی
بر نبشته برکنار نان او خطی سیاه
لم تکونوا بالغیه الا بشق الا نفس
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
خون خواجه کعبه است و نان او بیت‌الحرام
نیک بنگر تا به کعبه جز به رنج تن رسی
بر نبشته برکنار نان او خطی سیاه
لم تکونوا بالغیه الا بشق الا نفس
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به نکته‌ای عمیق اشاره می‌کند که برای رسیدن به مقامات معنوی و روحانی، باید سختی‌ها و رنج‌هایی را تحمل کرد. او با استفاده از نمادهایی چون خون و نان، تضاد بین فداکاری و لذت را به تصویر می‌کشد. به این ترتیب، دستیابی به کعبه، که نمایش‌گر نهایت کمال است، تنها با برپایی رنج و تلاش ممکن است. در نهایت، شاعر بر این نکته تأکید می‌کند که هیچ کس نمی‌تواند به این مقام برسد مگر با جان فشانی و پشت سر گذاشتن دشواری‌ها.
هوش مصنوعی: خون خواجه کعبه، به‌عنوان نماد مقدس شناخته می‌شود و نان او هم به برکت و حرمت مکان مقدسی مثل بیت‌الحرام اشاره دارد. باید با دقت و توجه به این موضوع نگاه کنیم که برای رسیدن به کعبه، تنها با زحمت و تلاش فیزیکی می‌توان دست یافت.
هوش مصنوعی: این جمله به نوعی بیان می‌کند که چیزی نوشته شده بر روی کناری نان، نشان‌دهنده آن است که شما نمی‌توانید به آن هدف برسید مگر با تلاشی بسیار یا زحمتی خاص. به نوعی به اهمیت پشتکار و سخت‌کوشی اشاره دارد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
سیرت آزادگان از سفلگان هرگز مجوی
کی بود چون سرو سوسن هر کجا خار و خسی
آبروی از آتش شهوت چرا ریزی بخاک
از هوا چون بگذری زان پس صفا بینی بسی
شوربای چشم خود خوردن بر ابن یمین
[...]
بی کس و بیچاره ام در خاک غربت کرد چرخ
آه آه از درد غربتف داد داد از بی کسی
بی کسی و غربتم سهل است اما چون کنم
با جفاهای طلبکار و، ز جور مفلسی
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.