|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
|
پیشخان کاربر
|
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این قطعه به نقد و هجو قاضی هری میپردازد و به او میگوید که باوجود خشکسالی و سختگیریاش، درک و عقلش ناقص است. او به سیاهی روی قاضی اشاره میکند و میگوید که این وضع در دلداری او تأثیری ندارد. شاعر از قاضی میخواهد که به جای بهانهجویی و دلسوزی، درک صحیحی از اوضاع داشته باشد و در نهایت اشاره میکند که چوبه خیمه هم در شرایط مناسب میتواند خوشنشین باشد.
هوش مصنوعی: وقتی در بیابان خشک و بیآب و علف هستی، نباید از مشکلات و وسوسهها غافل شوی؛ چرا که ممکن است در شرایط دشوار، چهره زشتی را ببینی که در نوبت خود به تو آسیب میزند.
هوش مصنوعی: اکنون به خیمه نشستهای و دانههایی پخش کردهای که پرنده یاد تو همیشه از آن بردارد و بهرهمند شود.
هوش مصنوعی: در آن دو کلمه، چنان که شتر چهار دست و پا دارد، نمیتوان شیوۀ عقل را انتخاب کرد و نشنید.
هوش مصنوعی: مرا با بهانه و خواهش زیاد نجات نده، چون چوبی که در خیمه قرار دارد هم میتواند به خوبی در جای خود قرار گیرد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.