جانا دهان تنگت صد تنگ شکر ارزد
اندام سیم رنگت خروارها زر ارزد
هرچند دلربایی زلفت به جان خریدم
کهآواز مرغ جانان شاخ صنوبر ارزد
با عاشقان کویت لافی زنیم گه گه
آن دل کجاست ما را کهاندوه دلبر ارزد
از عشق روی خوبت آب آورم ز دیده
کشت بهشت خرم کاریز کوثر ارزد
گویید ملک سنجر از قاف تا به قافست
بوسی از آن لب تر صد ملک سنجر ارزد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف زیباییهای معشوق میپردازد و به مقایسه ویژگیهای او با گنجینههای ارزشمند میپردازد. او دهان معشوق را از شکر و اندامش را از طلا میداند و میگوید که زیبایی زلف و صدای او ارزش خریدن دل را دارد. همچنین به احساس کنایهآمیز خود درباره دلتنگی و عشق نسبت به معشوق اشاره میکند و در نهایت به اهمیت بوسه بر لبان او که به هزاران ملک میارزد، تأکید مینماید. در این شعر، عشق و زیبایی به صورت نمادین و زیبا توصیف شده است.
هوش مصنوعی: عزیزم، دهن کوچکت به اندازهی صدها شکر میارزد و اندام زیبا و نقرهایت به اندازهی هزاران سکه طلا ارزش دارد.
هوش مصنوعی: با اینکه زیبایی و جاذبهی موهایت را با جانم خریدم، اما صدای خوش پرندهی محبوبم به درخت صنوبر میارزد.
هوش مصنوعی: ما با عاشقان تو گاهی شوخی میکنیم و صحبت میکنیم، اما آن دل ما کجاست؟ آیا اندوه دوری از محبوب ارزش این دل را دارد؟
هوش مصنوعی: از عشق به چهره زیبایت اشک از چشمانم میریزم، چون این اشکها بهشت خوشبختی را با خود به همراه دارد و برتری آن مانند آب کوثر است.
هوش مصنوعی: ملک سنجر از دورهای به دوره دیگر و از سرزمینی به سرزمین دیگر برتری دارد. اما بوسهای از لب او به اندازه تمام آن سرزمینها و کشورهای دیگر ارزشمند است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.