|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
یارم این بار، بار می‌ندهد
بخت کارم قرار می‌ندهد
خواب بختم دراز شد مگرش
چرخ جز کوکنار می‌ندهد
روزگارم ز باغ بوک و مگر
گل نگویم که خار می‌ندهد
بخت یاری نمی‌دهد نی‌نی
این بهانه است یار می‌ندهد
نیک غمناکم از زمانه ازآنک
جز غمم یادگار می‌ندهد
این همه هست خود ولیکن اینک
با غمم غمگسار می‌ندهد
زانکه تا دل به گریه خوش نکنم
اشک بی‌انتظار می‌ندهد
انوری دل ز روزگار ببر
که دمی روزگار می‌ندهد
هیچ‌کس را ز ساکنان زمین
آسمان زینهار می‌ندهد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این غزل، شاعر از درد و رنج‌هایی که در زندگی‌اش تجربه می‌کند سخن می‌گوید. او احساس می‌کند که یار و بختش او را ترک کرده‌اند و در نتیجه خوشحالی و آرامش از او دور است. شاعر به تکرار غم و اندوه اشاره می‌کند و بیان می‌کند که هیچ چیزی جز تلخی و درد برایش باقی نمانده است. او به بی‌وفایی زمانه و نداشتن امید به بهبود اوضاع اشاره می‌نماید و غمی عمیق را در دل احساس می‌کند که حتی اشک نیز برایش بی‌فایده به نظر می‌رسد. در نهایت، او می‌خواهد که از این روزگار پر از ناامیدی جدا شود، زیرا هیچ کسی قادر نیست او را از درد و رنجش رها کند.
هوش مصنوعی: دوست من این بار به من کمک می‌کند و مقداری از بار مشکلاتم را بر دوش می‌گذارد و به من آرامش می‌بخشد.
هوش مصنوعی: خواب طولانی من ادامه دارد، مگر اینکه چرخ (سرنوشت) به جز زهر (مشکلات) چیزی دیگری به من ندهد.
هوش مصنوعی: زندگی من مانند باغی است که در آن گل‌ها نمی‌شکفد و فقط خاری به چشم می‌آید.
هوش مصنوعی: بخت و شانس همیشه به ما کمک نمی‌کنند، و این فقط بهانه‌ای است که می‌آوریم. در واقع، عشق و یاری واقعی از طرف محبوب است که در زندگی‌مان نقش دارد.
هوش مصنوعی: من از زمانه بسیار ناراحتم، زیرا جز غم و اندوه، چیزی از آن به یادگار نمی‌ماند.
هوش مصنوعی: اگرچه در زندگی چیزهای زیادی وجود دارد، اما در حال حاضر غم من بر همه چیز سایه افکنده و کسی نیست که به من تسلی بدهد.
هوش مصنوعی: اینکه تا وقتی دل را با گریه شاد نکنم، اشک به طور غیرمنتظره‌ای نمی‌ریزد.
هوش مصنوعی: دل خود را از دست روزگار رها کن، چرا که حتی لحظه‌ای هم روزگار به تو آرامش نمی‌دهد.
هوش مصنوعی: هیچ‌کس از ساکنان زمین، به آسمان پیام نمی‌دهد و از آن حفاظت نمی‌کند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.