اثیر اخسیکتی
»
دیوان اشعار
»
رباعیات
»
شمارهٔ ۶۴ - گویند این دو بیت را در مرض موت گفته و لبیک حق را اجابت فرموده است:
چو از سوگ من باز گردند قومی
نهاده به خاک اندر اخسیکتی را
بیامرز یارب مر آن را که گوید:
بیامرز یارب مر اخسیکتی را



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در آخرین لحظات زندگیاش، به مرگ و یادبود خود میاندیشد. او از افرادی که به سوگواریاش میآیند میخواهد که او را به خاک بسپارند. همچنین از خداوند میطلبد که همگان، بهویژه کسانی که از او یاد میکنند، مورد آمرزش قرار گیرند. این اشعار به نوعی درخواست مغفرت برای خود و دیگران است.
هوش مصنوعی: وقتی که گروهی از غم من بازگردند، یکی را که به خاک سپردهاند، به یاد خواهند آورد.
هوش مصنوعی: ای خدا، بخشش کن بر کسی که به تو میگوید: خدایا، بر فلانی که بد است، رحم کن.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.