در حفظ صحت (گوش). حس سمع عزیزترین حواس است باید که در نگاه داشتن آن مبالغه نمایند و نگذارند که باد‌های سرد و آوازهای ناخوش چون بانگ طلب و بوق از نزدیکی به وی رسد و هر هفته قطره روغن گل نیم گرم در او چکانند و در گرمابه گوش برتابه گرم نهد تا اگر خلطی سخت شده بگدازد و نرم شود و بیرون آید و چون از گرمابه بیرون آید گوش را پاک سازد و اگر دردی در او پیدا آید بگیرد و مرزنگوش و زعفران ناسوده و روغن گل و سرکه بجوشاند و صافی کند و نیم گرم قطره در وی چکانند اگر درد از حرارت باشد روغن گل و سرکه و اندک افیون بجوشانند و نیم گرم در او چکانند تا پخته شود و اگر رسیر(؟) باشد بیرون آید پس فتیله به عروث و عسل بیالایند و در وی نهند بعد از آن که سرکه نیم گرم باشد به آب عسل نیم گرم بجوشانید و در او چکانند تا پخته شود و اگر دیم باشد بیرون آید و ریش را بشوید و قاعده است که هر چه در گوشش چکانند نیم گرم باشد.