سنگ جفای آسمان شیشه صبر ما شکست
دور فلک به عهد ما خود قدح وفا شکست
دوحه باغ عیش را صاعقه ستم بزد
سقف سرای طبع را زلزله بلا شکست
طاس نگون آسمان کرد زمین چو طشت خون
در رگ جان ز بس که او نیشتر جفا شکست
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
سنگ جفای آسمان شیشه صبر ما شکست
دور فلک به عهد ما خود قدح وفا شکست
دوحه باغ عیش را صاعقه ستم بزد
سقف سرای طبع را زلزله بلا شکست
طاس نگون آسمان کرد زمین چو طشت خون
در رگ جان ز بس که او نیشتر جفا شکست
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از درد و رنج ناشی از ظلم و جفا سخن می‌گوید. او به ناتوانی و شکست صبر و آرامش خود اشاره می‌کند که به خاطر ظلم آسمانی و شرایط سختی که بر او و جامعه‌اش وارد آمده، دچار فروپاشی شده است. بر اثر ستم و ناامیدی، زیبایی‌های زندگی نیز به خطر افتاده و شاعر نسبت به بی‌کسی و مصائب حاکم بر وجود خود احساس ملالت می‌کند. در نهایت، با گسترش درد و رنج، زمین نیز مانند آسمان به وسیلهٔ بلا و سختی دچار خون‌ریزی و خرابی می‌شود.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.