تو خود بودی که روی مردم دهر
به آب مردمی می باز شستی
تو بودی جره‌باز همت آخر
کجا شد آن کله داری و چستی
گرفتم دیگران بیمار بخلند
تو باری در مروت تندرستی
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
تو خود بودی که روی مردم دهر
به آب مردمی می باز شستی
تو بودی جره‌باز همت آخر
کجا شد آن کله داری و چستی
گرفتم دیگران بیمار بخلند
تو باری در مروت تندرستی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر به یاری از معشوقش اشاره می‌کند که او در دنیای خود بر دیگران تأثیر گذاشته و اخلاق نیکو را به نمایش گذاشته است. شاعر از معشوق می‌خواهد که نشانه‌های جوانی و نشاط را در خود حفظ کند و از بیماری بخل دور شود. او با یادآوری صفات نیک معشوق، به زیبایی‌های اخلاقی و روحی‌اش پرداخته و بر اهمیت مروت و مهربانی تأکید می‌کند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.