چنین گوید امیر امام عالم ملک الحکما و الفضلا صاحب النظم و النثر تاج الادبا (افضل کرمان حمید الدین احمد بن حامد) رحمت الله که در مناظم قصص تواریخ متقدم و اجزایی که مجلد شده است فرضی از من فائت شده و ذکر بهترین مخدومان و بزرگترین خداوندگاران، خورشید حمل شرف و بزرگواری و جمشید سریر حشمت و نامداری از موضعی که محل ذکر او بود فرو شده نه بر سبیل سهو بل که بر طریق قصد و عمد چه آنجا که لایق به شرح مناقب ذات و ذکر صفات آن صدر بزرگوار بود اغیار زحمت داده بودند و اغمار غوغا برآورده، و حقوق نعمت آن خداوندگار رخصت نداد که منابر ذکر فضایل او در مقابر اراذل بینم و عذر آن اهمال در اثنای قصه معلوم گردد.


با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: امیر امام عالم، حمیدالدین احمد بن حامد، در این شعر به بیان نواقص و کمبودهایی در تواریخ و آثار مرتبط به شخصیتهای بزرگ تاریخی میپردازد. او اشاره میکند که به عمد و درستی از ذکر فضایل شخصیتهایی چون شمسالدین و جمشید خودداری کرده و به این نکته انتقاد دارد که اغیار و کممایگان مانع از بیان مناقب و صفات برتر این شخصیتها شدهاند. در نهایت، او عذر این قصور را در روند روایت و مشغلههای حاشیهای میداند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.