زاهد زورع بر سر هر شی نرسد

در مشرب عارفان دل وی نرسد

هر چند که او درون خود پاک کند

هرگز بصفای شیشه می نرسد

گو دی رسد و بهارش از پی نرسد

در خم میم از رسیدن دی نرسد

کافیست گل داغ و می خون دلم

گو موسم گل بیاید و می نرسد

سرو را با قد رعنای تو دعوی نرسد

این سخن بس که بلند است به طوبی نرسد

چه کنم زاری بی‌فایده در پیش طبیب

حکم عشق است که دردم به مداوا نرسد

من خود امیدگشایش همه زین در دارم

[...]