×
مجذوب تبریزی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۴۹
آن قوم که بر ستم دلیرند همه
عاجزکش و فتنه و شریرند همه
چون مرد نیند و همه را باید مُرد
خوب است به یکبار بمیرند همه
۲ بیت
