هرکه آمد لگام گیر شدند

به خودش میهمان پذیر شدند

صد را نوکرانت ز برو زیر شدند

وز پهلوی اقبال تو ادبیر شدند

مردم همه از گرسنگی بر در تو

مردند و ز جان خویش سیر شدند

اهل دل در طلبت صاحب تدبیر شدند

عاشقان نامزد خنجر تقدیر شدند

پیشِ تیغ تو ز پس دادن جان ز این معنی

سر فکندند که شرمندهٔ تقصیر شدند

بخت آنان که به سودای جنون روزِ ازل

[...]

در دل همه غصه ها جوان میر شدند

برلب همه ناله ها نفس گیر شدند

از شومی ضبط گریه اطفال سرشک

اندر رحم دیدهٔ ما پیر شدند

باطل کیشان بر اهل حق چیر شدند

روبه بازان سگ صفت، شیر شدند

دجّال وشان، نام مسیحا کردند

کودک طبعان بوالهوس پیر شدند

رفتی از گلشن و گل‌ها همه دلگیر شدند

در فراغ تو جوانان چمن پیر شدند

کرد سودای تو دیوانه خردمندان را

زلف بگشا که همه قابل زنجیر شدند

سران مکه در آن واقعه اسیر شدند

به دست لشگر اسلام دستگیر شدند

رابضان سربسر فقیر شدند

لیک خربندگان امیر شدند