سیمرغ کوه قاف رسیدن گرفت باز

مرغ دلم ز سینه پریدن گرفت باز

مرغی که تا کنون ز پی دانه مست بود

درسوخت دانه را و طپیدن گرفت باز

چشمی که غرقه بود به خون در شب فراق

[...]

اشکم ز دل به چهره دویدن گرفت باز

این خانهٔ شکسته چکیدن گرفت باز

اشکم ز دل به چهره دویدن گرفت باز

این خانه شکسته چکیدن گرفت باز

آه ضعیف من که به روزن نمی رسید

بر روی چرخ، نیل کشیدن گرفت باز

شد تازه داغ کهنه ام از روی گرم عشق

[...]

شب رخت بست و صبح دمیدن گرفت باز

دیوانهٔ تو جیب دریدن گرفت باز

یا رب چه نیشتر برگ جان دگر خلید

خون جگر ز دیده چکیدن گرفت باز

در موج آمدست پریشانیم مگر

[...]