مجلس محترم زینت الدین

که تو را می‌سزد سخا کردن

نیست نیکو بسی ز اهل وفا

دوستان را به ره رها کردن

خون صدق و صفا هدر دیدن

[...]

ترا آن سجده میبایست کردن

بر جانان همی تسلیم کردن

ای نفس، بس است این همه عصیان‌کردن

چون هیچ پشیمان نشوی از کردن

دنبال ستم ندامتی هست که سیل

خود تیره شود ز خانه ویران‌کردن