بی‌خون سرشک من یکی جوی نماند

بی‌قصه من هیچ سر کوی نماند

در پیش تو ای هیچ غمت مانده به پیش

زآن خوار شدم که کس نکوگوی نماند

بویت آمد‌، گریز را روی نماند

پرهیز و گریز جز بدان‌سوی نماند

از بوی تو رنگ و بوی ما می‌دزدند

تا کار چنان شد که ز ما بوی نماند

گرچه پیش تو مرا هیچ ره و روی نماند

روی من جز پی اقبال تو هر سوی نماند

خانه ای بود به کوی طرب از وصل توام

شد خراب از غمت آن خانه و آن کوی نماند

بس که از موی میان تو جدا موییدم

[...]