چون نعره‌زنان قصد به کوی تو کنم

جان در سر کار آرزوی تو کنم

در هر نفسم هزار جان می‌باید

تا رقص‌کنان نثار روی تو کنم

دیده را چون حرم روی نکوی تو کنم

بگدازم نگه و پرده روی تو کنم

چون صبا سوی گلستان جمالت از رشک

بی‌مشام آیم و تن نافه بوی تو کنم

شوق هر موی مرا قبله‌نمایی آموخت

[...]

رفتم که نشیمن سر کوی تو کنم

سامان نظاره وقف روی تو کنم

بی واسطهٔ صبا بهر شام و سحر

اوقات مشام صرف بوی تو کنم

دست در حلقهٔ موی تو کنم

بوسه‌ای بر سر و روی تو کنم