قائماً دائماً تکون به

من جیوش الردا تصون به

خدنگم را اسیر غرق خون به

به رنجیرم سر و کار جنون به

بمیهای کهن اصلاح عقل تازه مجنون به

که یک ساغر شراب کهنه از صد خم فلاطون به

بکوی میفروشان این ندا دوشم بگوش آمد

که هر کس اهل مشرب نیست از بتخانه بیرون به

نباشد ابر دریا به ز ابر دیده چون باشد

[...]

بر عقل فلک پیما ترکانه شبیخون به

یک ذره درد دل از علم فلاطون به

دی مغبچه ئی با من اسرار محبت گفت

اشکی که فرو خوردی از بادهٔ گلگون به

آن فقر که بی تیغی صد کشور دل گیرد

[...]