جبیب یار پاکدامن مطلع روز منست

دیدن رویش نشان بخت فیروز منست

فال فرخ از رخ و زلفش همی گیرم از آنک

این شب قدر من و آن روز نوروز منست

خط مخوان نقشی که بر سطح مهش بینی از آنک

[...]

آنم که جنون مصلحت آموز منست

ناقص خردی عافیت اندوز منست

صد دوزخ شعله در جگر دارم لیک

لب تشنگی گریه گلو سوز منست