×
طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۵۵۲
عمریست که نوحه را نوا میگوییم
صاف دل دُرد را دوا میگوییم
بر مودنم و حمد قضا میخوانم
در آتشم و شکر هوا میگوییم
۲ بیت
