×
طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۶۶۲
خوش تنگ گرفته عالمی تنگ بمن
دلها همه سخت گشته چون سنگ بمن
از باده اگر گوئهٔ مستان طلبم
جز رنگ خجالت ندهد رنگ بمن
۲ بیت
