تو رفته ای و ز تو نامه ای به من نرسد

چگونه قصه دردم به مرد و زن نرسد؟

دلم که می پرد اندر هوای تو مرغی ست

که از وطن برود، باز در وطن نرسد

مرا کشی و نپوشی به عیب من دامن

[...]

پاکدل را زیان به تن نرسد

ور رسد جز به پیرهن نرسد

کسی به درد سخن غیر طبع من نرسد

قلم دواسبه به داد دل سخن نرسد

رسیده‌ام به مقامی به راه کعبة شوق

که هر که پای طلب بشکند به من نرسد

متاع جلوة شیرین چنان رواجی یافت

[...]

مرا که با لب او نوبت سخن نرسد

از آن چه باک که دستم به انجمن نرسد

اسیر زلف تو را در فضای دل چمن است

که دست باد صبا هم به آن چمن نرسد

به خویش شب همه شب هم‌چو مار می‌پیچم

[...]

یا رب که تو را خزان به گلشن نرسد

بر سرو قد تو دست بهمن نرسد

شد دست من از دامن وصلت کوتاه

ترسم که دگر تو را به گردن نرسد

بوستانش را آیفت ز بهن نرسد

دوستانش را آیفت به دشمن نرسد