تار طنبور که راز دل من میگوید

گوش کن گوش که از پرده ی سخن میگوید

دل به گوشش چه سخن می‌گوید

حال چشم تر من می‌گوید

گل زبان گشته همه تن گویا

وصف آن غنچه‌دهن می‌گوید

قمری سخن از سرو چمن می گوید

بلبل غم دل به گل چو من می گوید

این هر دو زبانشان یکی نیست بلی

هر کس به زبان خود سخن می گوید