×
طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۵۸۴
ای نخل امید از تو برومند مدام
دل را بسر زلف تو سوگند مدام
موئی زتو گر بدست خورشید افتد
بر سر زندش اتاقه مانند مدام
۲ بیت
