×
طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۵۷۱
رفت آنکه ز دیده اشک ماتم پاشم
وز دامن و آستین گل غم پاشم
اکنون شادم چنانکه گر خنده زنم
چون غنچه بیک تبسم از هم پاشم
۲ بیت
