رانده درگاه حق را داغ محرومی سزاست

ما نه از راه بخیلی رد سایل کرده ایم

از دهان گاز صد زخم نمایان خورده ایم

تا زبان آتشین را شمع محفل کرده ایم

پیش سروی کز خرامش آب حیوان می چکد

[...]

ما ز آب دیده خاک کوی او گل کرده‌ایم

رفت و آمد بر خود و بر غیر مشکل کرده‌ایم