×
طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۱۷۴
در راه تو شوقم گله از حوصله داشت
هر لخت دلم ز سخت جانی گله داشت
ناسفته گهر بماند گوئی که مرا
یا چون ته موزه آهنین آبله داشت
۲ بیت
