هر چند زمین زر بود منزل شمع

هم مرگ بود عاقبت حاصل شمع

بر دشمن و بر دوست بسوزد دل شمع

از موم سرشته‌اند گویی گل شمع

ای مانده بمحفل تو پا در گل شمع

گریان ز تو هم زدیده هم از دل شمع

سوز تو مرا بجان چو در بزم چراغ

داغ تو بدل مرا چو در محفل شمع