چون ... از گل تر بگشاید

وز قهقه پسته از شکر بگشاید

جانم در طلبه خرد دربندد

چشم سر کیسه گهر بگشاید

چون دیده به روی تو نظر بگشاید

از هر مژهای خون جگر بگشاید

در صد گره‌ام ز زلف خم در خمِ تو

تا پسته به یک تنگ شکر بگشاید

ترک من چون گره از عنبر تر بگشاید

از دل نافهٔ چین خون جگر بگشاید

عقل را کار ببندد چو قبا دربندد

روح را دل بگشاید چو کمر بگشاید

چشم من چون گهر افشان شود آن پسته دهن

[...]

لب بجنبان که سر تنگ شکر بگشاید

شکرستان ترا قفل ز در بگشاید

غمزه را بخش اجازت که به خنجر بکند

دیده‌ای کو به تو گستاخ نظر بگشاید

ره نظارگیان بسته به مژگان فرما

[...]