×
طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۲۷۱
چون صبح تبسم از لبم میریزد
صد چهره مه از زلف شبم میریزد
آن روشنطالعم که در ظلمت هجر
خورشید ز جیب کوکبم میریزد
۲ بیت
