چون به آب رود چشمم سبز گردد گلبنی

خنده گلها، هم آواز صدای گریه است

دهر شد ماتم سرای فوت مطلبهای دل

چون کنم در گریه ضبط خود، که جای گریه است

همچو مینایی که می افتد نگون در بزم شوق

[...]

ای که پرسی از چه چشمت مبتلای گریه است

از تو تا بیگانگی دید آشنای گریه است

گفتی‌ام از گریه بس کن خانه‌ها کردی خراب

خانه آبادان هنوز این ابتدای گریه است

کی شود ممنون برای صوت از آب روان

[...]

درسر پرسور من از بس هوای گریه است

گر خورم چون ابر آبی از برای گریه است

مشرب مینای می دارم که در بزم طرب

قاه‌قاه خندهٔ من های‌های گریه است

دیگران را گریه گر ضعف بصر می‌آورد

[...]