از هرچه بجز می است کوتاهی به

می هم ز کف بتان خرگاهی به

مستی و قلندری و گمراهی به

یک جرعه می ز ماه تا ماهی به

از هر چه بجز می است کوتاهی به

وانگه ز کف بتان خر گاهی به

این گدایی ز پادشاهی به

راست گویم ز هرچه خواهی به

ره گر اینست درین بادیه گمراهی به

خنده غفلتم از گریه آگاهی به

دامن مرحمت ای اشک ز رویم برچین

مکنش سرخ که رنگ چمنم کاهی به

چون طپد در هوس دست طلب دامن دوست

[...]

راه میخانه عشاق، ز گمراهی به

بندگی در میخانه، ز صد شاهی به

در زمانی که شوند اهل خرد، سخره خلق

مستی و بیخبری هست ز آگاهی به

بر من، ار با تو دهد دست شبی تا بسحر

[...]