×
طالب آملی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۵۷۸
وقت است که آشفته عنایی گردیم
وین بادیه را ریگ روانی گردیم
بختم سوی کعبه میبرد موی کشان
تا قدر شناس آستانی گردیم
۲ بیت
