ما چهره باشک ارغوانی کردیم

وآنگاه زناله آنچه دانی کردیم

چون ماتمیان ز نیل خاکستر دل

پیراهن خویش آسمانی کردیم

یک عمر چو جغد نوحه خوانی کردیم

نفرین به اساس زندگانی کردیم

جان کندن تدریجی خود را آخر

تبدیل به مرگ ناگهانی کردیم

یکچند به مرگ سخت جانی کردیم

رخساره به سیلی ارغوانی کردیم

عمری گذراندیم به مردن مردن

مردم به گمان که زندگانی کردیم