نه آنم من که در دام تو آیم

چنین بی رنج در کام تو آیم

ای غلامت چو شاد بخت فلک

ما غلامان خاص و عام توایم

تا که در خانهٔ فلک باشیم

همه در خانهٔ غلام توایم

سودازدهٔ زلف سیاه‌فام توایم

آشفته‌دل و تیره سرانجام توایم

آزادی ما ز بند تو ممکن نیست

مادام که زنده‌ایم در دام توایم

من و این بزرگان، غلام توایم

به هر کار دربند کام توایم