ای چرخ بعد مرگ ز خاکم پیاله کن

وانگه به یار باده‌گسارم حواله کن

اوراق دل که می‌بری ازمن مده به باد

یک‌بار خود مطالعهٔ این رساله کن

دارالشفای روی زمین است میکنده

[...]

ساقی شراب مجلسیان در پیاله کن

ما را به لعل باده فروشت حواله کن

گه زسر باده پرستی اگر نه ای

لبریز شد چو جام نظر در پیاله کن

خورشید می بماه قدح ریز و فیض بخش

[...]

ساقی بجان جم میم اندر پیاله کن

بادام و قندم از لب و چشمت حواله کن

در آب بسته آتش سیاله کن روان

مرغولهای عنبر بر برگ گل کلاله کن

ای ماه چهارده زدوساله شراب ناب

[...]

آفتاب را در پیاله کن

هی پیاله را رشک لاله کن

ساقی کناف بوالهوسان از پیاله کن

کار مرا بدان لب میگون حواله کن

مطرب برآر دست و فرو کوب پای رقص

بر روی لاله سنبل مشکین کلاله کن

بر گوشۀ هلال نشان آفتاب جام

[...]

رو به سوی مقتلم با ناله کن

سیر باغ ارغوان و لاله کن

ساقی ز جای خیز و میم در پیاله کن

بر رغم مدعی ز غمم آه و ناله کن

ما را به خاندان مروت حواله کن

«حاجب » به خم باده وحدت غساله کن

می صاف را ساغر از لاله کن

ز دل دفع غم‌های صدساله کن!