سر خود دور نه جان را برافشان

غبار هستی ازدامن بیفشان

هزاران جان کنم هر لحظه افشان

چو گردم از فنای تن سرافشان

از شکنج طره یک ره نافه‌ای بر ما فشان

خاک در چشم رقیب و دیده اعدا فشان

چون کند ناوک‌فشانی غمزه کافر دلت

گو کرم کن جمله بر جان من شیدا فشان

جان ما در آتش است از آرزوی روی تو

[...]

ز آل فرعون آنگهی اشرافشان

مر ورا گفتند از اجحافشان