ای سوز غم ترا بدل ساز دگر

رخش ستم ترا تک و تاز دگر

هر ناز که همدوش تو آید بخرام

آویزهٔ دامنش بود ناز دگر

جز دل نالان مرا ای گل، نه دمساز دگر

غیر بلبل، نیست بلبل را هم آواز دگر

بیدلانت، آگه از راز دلم هم نیستند

کز تو هر یک دیده گاه دلبری ناز دگر

عاشقانت فارغ از رشکند، کز نیرنگ حسن؛

[...]

دل به نازی برد از من باز طناز دگر

کز کفم جان می‌برد چون می‌کند ناز دگر

تا ببازد جان به نازت باز جانباز دگر

ای سراپا ناز، قربان سرت ناز دگر

شهر شیراز است و هر سو شوخ طناز دگر

[...]

بر آن سرم که دهم دل به دلنواز دگر

که تا فزون کنم از عجز خویش ناز دگر

از این طبیب ندیدیم چاره به که رویم

به چاره سازی دل سوی چاره ساز دگر

دگر چو شمع میفروز چهره زانکه فتاد

[...]

هر نفس از پردهٔ ساز دگر

گونه گونه آرد آوازِدگر

بشنو از «قُلنَا اِهبِطُوا» راز دگر

یافت چنگ بوالبشر ساز دگر