چو بلبل باعث شوریده‌گفتاری نمی‌دانم

چو گل تقریب این آشفته‌دستاری نمی‌دانم

مکن عیبم اگر بر حال خود هرگز نپردازم

که من میخواره‌ام، آیین غمخواری نمی‌دانم

مرا شور جنون از راحت تجرید غافل کرد

[...]

به زندان غمت جز ناله و زاری نمی‌دانم

مرا آزاد کن قدر گرفتاری نمی‌دانم

مکن عیبم اگر از دیدنت در اضطراب افتم

که من پروانه‌ام ای شمع خودداری نمی‌دانم

اگر در شیشه داری خون دل ساقی به ساغر کن

[...]