چنین گفت با غمگساران خویش

بدان کار دیده سواران خویش

هم از رزم‌زن نامداران خویش

وزان پهلوانان و یاران خویش

تنی بیست از نامداران خویش

سرافراز و خنجرگزاران خویش

چنین گفت پس با سواران خویش

بلنداختر و نامداران خویش

که نه نامور ز استواران خویش

ازین پرهنر نامداران خویش

چنین گفت شنگل به یاران خویش

بدان تیزهش رازداران خویش

چنین گفت پس باسواران خویش

جهاندیده و غمگساران خویش

فرستاد تا استواران خویش

جهان‌دیده ونام‌داران خویش

برون رفت با نامداران خویش

گزیده دلاور سواران خویش

مگر کین آن نامداران خویش

جهانجوی و خنجرگزاران خویش

برآشفت کوش از سواران خویش

چنین گفت با نامداران خویش

همان آتبین با سواران خویش

دلیران و خنجرگزاران خویش

پذیره شدش با سواران خویش

گزیده سرافراز و یاران خویش

گر از بهر پروردگاران خویش

خداوند و هم شهریاران خویش

ای ستم کرده همیشه با وفاداران خویش

گر کنی عیبی نباشد یاری یاران خویش

چون نمی خسبند عشاقت که بینندت بخواب

خویشتن را جلوه کن بر چشم بیداران خویش

هر یکی ماهی شوند ار ذره یی پیدا کنی

[...]

دهی بیمم از دوستداران خویش

هم از دوده و دستیاران خویش

مبین خار برجان نثاران خویش

مران از بر خویش یاران خویش

که شه خواندت از خیل یاران خویش

شمردت ز خدمتگزاران خویش

بیامد دمان سوی یاران خویش

که بیند نبرد سواران خویش