هر صبح سر ز گلشن سودا برآورم

وز صور آه بر فلک آوا برآورم

چون طیلسان چرخ مطرا شود به صبح

من رخ به آب دیده مطرا برآورم

بر کوه چون لعاب گوزن اوفتد به صبح

[...]

از چاک سینه چون جرس آوا برآورم

تا شهریان عقل به صحرا برآورم

کشتی دل فسرده به خشکی فکنده است

این قطره را فشرده و دریا برآورم

تا کار داغ عشق به سامان کنم تمام

[...]

در بند غم فغان چو اساری برآورم

فریاد یا مجیر اجرنا برآورم

فرصت نداد دست که تا در ره طلب

خاری ز پای بادیه‌پیما برآورم

خطش دمید زود امانم نداد حیف

[...]