ای مه برا شبی خوش، ناز و عتاب تا کی؟

وی گل نقاب بگشا، شرم و حجاب تا کی؟

ماییم تشنه و تو عین الحیات مایی

همچون سراب ما را دادن فریب تا کی؟

دل خواست از تو چیزی، فرموده‌ای که صبری

[...]

دلم پر جوش و تن پرتاب تا کی

ز حسرت دیده پر خوناب تا کی

چشمم ز غمت پرآب تا کی

وز هجر تو دل کباب تا کی

چون غمزه شوخ نیم‌مستت

حال دل من خراب تا کی

بخت از من زار دل رمیده

[...]

که روزی مرگ آید خواب تا کی ؟

جهانی غرق شد، این آب تا کی؟

چشمم باشد پر آب تا کی

بی‌بهره بود ز خواب تا کی

باشیم من و تو دور از هم

چون ذره و آفتاب تا کی

بی‌روی تو از جمال بختم

[...]

با غیر تو را خطاب تا کی

با من سخن عتاب تا کی

تو مست می شرور تا چند

من با جگر کباب تا کی

ای بخت اگر نمرده‌ای تو

[...]

از جسم به جان نقاب تا کی؟

این گنج درین خراب تا کی؟

این گوهر پرفروغ یارب

آلوده خاک و آب تا کی؟

این راهرو مسالک قدس

[...]