بپوشید تن را به چرم پلنگ

که جوشن نبود و نه آیین جنگ

بیازید هوشنگ چون شیر چنگ

جهان کرد بر دیو نستوه تنگ

نخستین یکی گوهر آمد به چنگ

به آتش ز آهن جدا کرد سنگ

نگه کرد هوشنگ باهوش و سنگ

گرفتش یکی سنگ و شد تیز چنگ

فروغی پدید آمد از هر دو سنگ

دل سنگ گشت از فروغ آذرنگ

زمانه ندادش زمانی درنگ

شد آن هوش هوشنگ با فرّ و سنگ

یکایک بیاراست با دیو جنگ

نبد جنگشان را فراوان درنگ

چو ضحاکش آورد ناگه به چنگ

یکایک ندادش زمانی درنگ

دمان پیش ضحاک رفتی به جنگ

نهادی به گردن برش پالهنگ

ز پستان آن گاو طاووس رنگ

برافراختی چون دلاور پلنگ

بباید که ما را بدین جای تنگ

شتابیدن آید به روز درنگ

همیدون شکسته ببندش چو سنگ

ببر تا دو کوه آیدت پیش تنگ

ز دیوارها خشت وز بام سنگ

به کوی اندرون تیغ و تیر و خدنگ

نباید که باشید با ساز جنگ

نه زین گونه جوید کسی نام و ننگ

چه سازی درنگ اندرین جای تنگ

که شد تنگ بر تو سرای درنگ

به یک دست بربسته شیر و پلنگ

به دست دگر ژنده پیلان جنگ

سراپردهٔ دیبهٔ هفت‌رنگ

بدو اندرون خیمه‌های پلنگ

نیا نامزد کرد شویش پشنگ

بدو داد و چندی برآمد درنگ

کمانهای چاچی وتیر خدنگ

سپرهای چینی و ژوپین جنگ

به یک دست بربسته شیر و پلنگ

به دست دگر ژنده پیلان جنگ