دادار جهان اگر دو بودی نه یکی

دادار بدی و لشکرستان ذکی

همه را با رماح خطی شغل

همه را با سیوف هندی کار

رخش در زیرشان چو غران شیر

نیزه در دستشان چو پیچان مار

بفرمود تا رخش را زین کنند

دم اندر دم نای رویین کنند

یغوص البحر من طلب اللألی

و من رام العلی سهر الیالی

بفرمود تا نعل را نو کنند

زمین پر نفیر روارو کنند

آن‌ها که جهان به کام دل خوش خوردند

بر رقعه عمر چرب دستی کردند

زآن گونه که آمدند اکنون رفتند

نه هیچ ببردند نه هیچ آوردند

صارم العزم حاضر الحزم ساری ال

فکر ثبت المقام صلب العود

متکرم متورع من کل ما

یتجنب المتکرم المتورع

چو خواهد بود روز برف و باران

پدید آید نشان از بامدادان

ان الهلال اذا رایت نموه

ایقنت ان سیصیر بدرا کاملا

له حرکات موجبات بانه

سیعلمو وخیم المرء اعدل شاهد

مواعد للایام فیهه و رغبتی

الی الله فی انجاز تلک المواعد

قادا الجیاد لخمس عشره حجه

و لداته اذ ذاک فی الاشغال

قعدت بهم هماتهم وسمت به

همم الملوک و سوره الابطال

هرگز نشود مرد به بازی غازی

کاهل نکند نشاط تیر‌اندازی

یقر له بالفضل من لا یوده

و یقضی له بالسعد من لا ینجم

قد تو سرای تاج و کت می‌آید

وز یک سخن تو صد نکت می‌آید

از مشک تبت بوی نیاید چندان

کز خوی تو بوی مملکت می‌آید

و اذا انتهت الی السلامه

فی مداک فلا تجاوز

تعود بسط الکف حتی لوانه

ثناها لقبض لم تطعه انامله

و لو لم یکن فی کفه غیر روحه

لجادبها فلیتق الله سائله

فعطل صدر مجلسه المحلی

و اغمد سیف دولته الشهیر

و ذاق محاقه قمر منیر

یضی الدست منه و یستنیر

اتفرح ان قتلت جهشیار

فکم لله مثل جهشیار

ردی ز جهان نظام عثمان کم و کاست

تا خود بنشینی اندر این ملکت راست

ایزد دگری قهر تو را بگمارد

ای بس عمر و علی و عثمان که وراست